Dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej mają trudności z przetwarzaniem danych sensorycznych. Rozwój dzieci uzależniony jest od tego jak rozwijają się zmysły: dotyku, równowagi, propriocepcji, wzroku, smaku, słuchu oraz powonienia. Skutkiem słabej integracji sensorycznej są problemy w codziennym funkcjonowaniu, zarówno w domu, jak i przedszkolu. Objawiają się one w trudnościach w spostrzeganiu, aktywnościach ruchowych, zachowaniach społecznych, uczeniu się, zadaniach wymagających precyzyjnych ruchów. Zachowania związane z zaburzeniami integracji sensorycznej często są niezrozumiałe dla otoczenia.

Głównym celem prowadzonej terapii jest wytworzenie u dziecka tolerancji na pochodzące z zewnątrz bodźce poprzez oddziaływanie na zaburzone sfery. Terapeuta zmienia rodzaj oraz częstotliwość działania bodźców jednocześnie obserwując reakcje dziecka. 

Podczas terapii dziecko jest zachęcane i kierowane do wykonywania aktywności, które będą wyzwalać i prowokować odpowiednie, skuteczne reakcje na bodźce sensoryczne. Stopień trudności tych aktywności stopniowo wzrasta tak, by uzyskać od dziecka bardziej zorganizowane i zaawansowane reakcje. Preferowane są ukierunkowane zabawy i aktywności swobodnie wykonywane przez dzieci, wyzwalające automatyczne reakcje sensoryczne, aniżeli instruowane, narzucone i ćwiczone konkretne reakcje na bodźce. Terapia integracji sensorycznej jest wielokierunkowa i prowadzona przy pomocy specjalistycznego sprzętu.

 

Najczęściej spotykanymi dysfunkcjami integracji sensorycznej są: nadwrażliwość (obronność) dotykowa związana z wygórowaną reakcją na bodźce, nadwrażliwość oralna dotycząca okolic buzi, dyspraksja polegająca na trudnościach z zaplanowaniem i wykonaniem czynności ruchowych czy niepewność grawitacyjna, której cechą charakterystyczną jest lęk przed zmianą pozycji ciała.

Dla kogo terapia SI? Przykłady zachowań związanych z nieprawidłowościami SI. Dziecko:

  • ma nieprawidłowe napięcie mięśniowe,
  • jest niespokojne, płaczliwe, ma kłopoty z zaśnięciem,
  • ma trudności z samodzielnym piciem, żuciem i przełykaniem pokarmów (np. preferuje dania papkowate),
  • źle toleruje wykonywanie przy nim czynności pielęgnacyjnych i higienicznych, takich jak: obcinanie włosów, paznokci, mycie twarzy, zębów, smarowanie kremem, czesanie, czyszczenie nosa, uszu itp.,
  • ma problemy z samodzielnym myciem się, ubieraniem, zwłaszcza zapinaniem guzików i sznurowaniem butów,
  • wiele czynności samoobsługowych wykonuje z trudem, powoli, niezdarnie,
  • ma słabą równowagę: potyka się i upada częściej niż rówieśnicy, prawie zawsze ma jakiś siniak czy zadrapanie,
  • podczas dłuższego siedzenia ma trudności z utrzymaniem głowy w pozycji pionowej, podpiera ją ręką, kładzie się na stoliku itp.
  • jest nadruchliwe, nie może usiedzieć/ustać w jednym miejscu,
  • ma trudności z koncentracją uwagi, łatwo się rozprasza,
  • jest impulsywne, nadwrażliwe emocjonalnie, często się obraża,
  • bywa uparte, negatywistyczne,
  • w porównaniu do innych dzieci czy wymogów sytuacji porusza się zbyt szybko lub zbyt wolno,
  • nabywanie nowych umiejętności ruchowych sprawia mu trudność, np. jazda na rowerze, rzucanie i łapanie piłki, pływanie,
  • wchodząc/schodząc po schodach częściej niż inne dzieci trzyma się poręczy, niepewnie stawia nogi,
  • nieumyślnie wchodzi lub wpada na meble, ściany, inne dzieci,
  • niewłaściwie trzyma różne przedmioty codziennego użytku, np. nożyczki, sztućce czy przybory do pisania,
  • unika dziecięcego baraszkowania z rodzicami lub rodzeństwem,
  • przejawia duży lęk przed upadkiem lub wysokością, okazuje niepokój, gdy musi oderwać nogi od podłoża, np. wejść na wysokie schody, na drabinkę, usiąść na wysokim stołku lub wręcz przeciwnie nie zauważa zagrożeń, prowokuje zabawy potencjalnie niebezpiecznie,
  • uwielbia ruch, poszukuje go, dąży do niego. Jest stale w ruchu – biega, podskakuje, często zmienia pozycję ciała, otoczenie nazywa go „nadruchliwym”,
  • w nowym miejscu czuje się zagubione, potrzebuje sporo czasu by zdobyć orientację w otoczeniu,
  • często myli stronę prawą i lewą, w obrębie własnego ciała oraz w otaczającej przestrzeni, podczas gier zespołowych zdarza się, że biegnie w innym kierunku niż jego drużyna, w inną stronę niż piłka, którą ma złapać, jest zdezorientowane, ma słabe wyczucie odległości,
  • nie ma dominacji jednej ręki,
  • ma trudności z czytaniem i pisaniem, częściej niż inne dzieci w jego wieku myli, odwraca znaki graficzne, ma trudności w przepisywaniu, przerysowywaniu z tablicy,
  • ma kłopoty z cięciem nożyczkami, rysowaniem po śladzie, kalkowaniem itp.,
  • sprawia wrażenie słabego, szybko się męczy,
  • nie lubi karuzeli, huśtawki, lub przeciwnie – uwielbia to, mogłoby kręcić się lub bujać godzinami.

Zadzwoń do nas

+48 833 077 969 lub +48 530 406 872

Odwiedź nas

Napisz do nas